
Śpiew biały to technika wokalna wywodząca się z tradycji ludowej Europy Środkowo-Wschodniej (ale podobne brzmienie można też znaleźć w niemal wszystkich zakątkach świata). Charakteryzuje się naturalnym, surowym brzmieniem, bez wibrata, często z mocnym, otwartym tonem. Jest używany w pieśniach obrzędowych, ludowych i stylizowanych na tradycyjne. Pozwala na połączenie się z ziemią, naturą i głosami przodków.

Śpiew gardłowy to technika wokalna, w której wykorzystujemy tzw. struny rzekome, tworząc charakterystyczne, głębokie brzmienie. Powszechnie występuje w tradycjach muzycznych Mongolii, Tuwy i innych regionów Azji Środkowej. Pozwala też na wydobycie wielu tonów jednocześnie, co tworzy unikalne harmonie (jeżeli wykorzystujemy alikwoty). Znanych jest wiele rodzajów śpiewu gardłowego, a najbardziej znanymi są kargyraa i khoomi. Technika ta jest często osobliwym narzędziem terapeutycznym pozwalającym na połączenie się z jakościami, które w sobie mamy ale z którymi na co dzień, z różnych powodów, nie mamy kontaktu.

Śpiew alikwotowy to technika śpiewu, w której wydobywamy dodatkowe tony harmoniczne (alikwoty) oprócz podstawowego tonu. Dzięki temu można usłyszeć dwa lub więcej dźwięków równocześnie. Technika ta jest często stosowana w tradycjach muzycznych Azji Środkowej i Tybetu, a także w nowoczesnych eksperymentach muzycznych. Ponadto, jest wspaniałym narzędziem nie tylko medytacyjnym, ale i do poznawania swojego Głosu oraz poszerzania jego możliwości.

Śpiew jazzowy charakteryzuje się często swobodnym podejściem do rytmu i frazowania, improwizacją oraz użyciem bardziej skomplikowanych harmonii. Wokalista jazzowy często interpretuje standardy jazzowe na swój unikalny sposób, dodając osobiste akcenty i ornamenty. Nieodłącznym elementem śpiewu jazzowego jest scat – czyli improwizacja wokalna.

Śpiew klasyczny to technika wokalna używana w muzyce klasycznej, lub jak to się często niesłusznie mówi – poważnej. Obejmuje ona repertuar od baroku po współczesność. Wymaga precyzyjnej kontroli oddechu, intonacji i artykulacji. Śpiewacy klasyczni często wykonują opery, oratoria i pieśni artystyczne, kładąc duży nacisk na technikę i ekspresję muzyczną.